(YAŞANMIŞ
BİR HİKAYEDİR !!!)
Adamın biri anlatıyor. Ben lokantada oturmuşken
telefonla konuşan bir adam birden sevinç çığlıkları atmaya başladı. Konuşmasını
bitirdikten sonra garsona :
– Burada olanlara hepsine benden pilav üstü kebap ver
! 18 yıl aradan sonra baba olacağım !
Birkaç gün sonra aynı adamı sinemaya giderken elinde
3-4 yaşında bir çocukla bilet kuyruğunda gördüm. Çocuk ona baba diyordu. Adamın
yanına gidip o günkü işinin hikmetini sordum. Adam utana sıkıla olayı anlattı.
– O gün yan masada yaşlı bir çift vardı. Yaşlı kadın
menüye baktıktan sonra eşine: ‘ keşke bu gün pilav üstü kebap yiyebilsek ‘
dedi. Kocası da hanımının yanında utanarak ancak çorba alacak paralarının olduğunu
söyledi. Bunu duyunca üstüme kaynar su dökülür gibi oldu. Bende o yapmacık
telefon konuşmasıyla onlara pilav üstü kebap almak istedim. Ben adama :
– Peki niye herkese yemek verdin ?
Adam ciddileşerek :
– Ben bütün malımın gitmesine razıyım ama bir insanın
izzeti nefsinin rencide olmasına razı değilim. Eğer o yaşlı adama açıktan
yardım etseydim hanımına karşı çok mahcup olacaktı. Ondan dolayı öyle yaptım !
