Şehit Korgeneral
HULUSİ SAYIN PAŞA İLE ÇOK ÖZEL BİR ANI
İLETEN : ISRAturk@googlegroups.com
1988 in Ekim ayı idi.
Gece ile gündüz
arasında ısı farkı fazla rakım yüksek.
Diyarbakır Ergani ve
Dicle ilçeleri ile Elazığ ın Arıcak ilçesi ara hattında Veşin dağı uzantısında
Bükardi köyü kırsalında Teröristlerin geçiş güzergahında 2.5 aydır eve gelmeden
tıkama ve oynak pusu faaliyeti icra ediyoruz.
Bir helikopter inişe
geçti.
3 nöbetçi hariç 14
kişiyle karşılayıp tekmil verdim.
Ayaklarımızda kara
lastikler mekaplar ve eskimiş botlar sırtımızda telermiş elbiseler.
Bir yağ tenekesinin
içinde ıslatılmış makarnayı gördü.
Emir subayına döndü.
Siz gidin ben bu gece
bu kahramanlarla kalacağım.
Emir subayı müsade edin
ben de kalayım dediyse de hayır dedi.
Gidin.
Yarın saat 10.00 gibi
gelin.
Eli boş gelmeyin.
Görüyorsunuz çocukların
halini.
Gitti timin tam
ortasını eliyle açtı.
Askerler çakı gibi.
Oraya girdi.
Ben 8 numaralı avcı
eriyim.
Öyle farz et.
Her gün ne yapıyorsanız
öyle yapın.
Öyle yaptık.
Akşam üzeri verdiğim
Harekat emrini ciddiyetle dinledi.
Makinelı tüfeğin
yanındaki mevzide beraberiz.
Battaniye ve panço nun
altında fısıltılı bir gece geçirdik.
Sabaha karşı biraz
uyudu.
Ertesi sabah helikopter
geldi.
Postallar Bir tepsi
baklava ve bolca erzak elbise.
Hepimizi gözlerimizden
öperken ilk elini uzattığı minyon tipli ufak tefek asker elini öptü.
Karşı koymadı.
Tüm askerler elini
öptü.
Tek tek gözlerinden
öptü.
En son helikoptere binerken
bana elini uzattı.
25 yaşındaydım.
Ben de elini öptüm.
Gözlerimden öptü.
Şehit Korgeneral Hulusi
Sayın.
Öyle her paşayım diyen
paşa değildir.
Biz ne paşalar gördük.
Nur içinde yat
komutanım.
Elazığ lı Gakkoş yiğit
kumandan.
